Uzun yasamanin cevrenle sevdiklerinle birlikte olursa mutluluk getirdigi, yoksa ayrilik hüzün dolu bir mutsuz bir yasam oldugu anlatiliyor. Tom gibi 400 sene yasamaya gerek yok.
80 85 yasini bulan insanlar bile birçok yaşıtının cenazesine katılıp hayatta yalnızlığı hissetmektedir. Yine farkliliklar olumlu manada pozitif gibi görünse de toplum standartlarinin üstünde; uzun ömür olsun, yuksek zeka olsun cevre tarafından benimsenmez. Hatta cezalandirir. Kitap farkli kurgusu ile normal sartlar altinda dusunmenin dışına cikariyor. Zamani, hayati, sevgiyi sorgulatiyor. Anın degerini bilip, hayatta her sartta bağlı ve barışık olmali, cevremizde dost gibi gorunen dusmanlara karsi da uyanik olmaliyiz.