"Ben hala, ölmeyi bile becerememiş utanmaz aptal bir hayaletten, 'yaşayan bir cesetten' başka bir şey değildim."
Yazarın intiharından önce tamamladığı, yayınlandıktan sonra da intihar ettiği ve bu kitap: topluma dahil olamayan, ötekileşmiş Yozo'nun acıklı yaşamını anlatıyor. Yozo, doğru insanların onun hayatında olmamasından dolayı eksiklik çekiyor. Kaldı ki ailesi de duygusal anlamda onun yanında olmuyor ihtiyacı olan sevgiyi ve ilgiyi aileden de sağlayamıyor. Mutluluk maskesinin arkasına saklanıyor ve kendini şaklaban ilan ediyor. Ailesi ve çevresi bu maskenin arkasındaki küçük ve yaralı çocuğu fark etmiyorlar kaldı ki mutluluk rolünü fark ettilerinde de umursamıyorlar. Kendi küçük dünyasına terk edilmiş bir yalnız olarak insanlığını yitirişini anlattığı bir hikaye. Çevremizde de ailesi tarafından sevilmeyen, sevilse bile hissettirilememiş belki de direkt umursanmayan, maskelerle gizlemeye çalışıp kendini yalnızlığa teslim etmiş birçok çocuk birçok insan var. Yozo sadece bir kitap karakteri değil çevremizde de çok fazla görebileceğimiz biri.
Kitapta da dediği gibi tamamen anlamak ve anlaşılmak imkansız olabilir ama denemek ve bir nebze bir elin varlığı tek olmadığını bilmek ' yaşadığı acılarını silemese bile gözyaşlarını silebilecek birinin olması' kişiyi rahatlatabilir.
Bir psikoloji öğrencisi olarak kitabi çok beğendiğim toplumda da yansımaları olan okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Aile ve arkadaşlarımıza her zaman yanında olduğumuzu hissettirmeliyiz. Bu koca ve kalabalık dünyada kimse kendini YALNIZ HİSSETMEMELİ!! (Yalnız olmak ve yalnız hissetmek ayrı şeyler olduğunu düşündüğüm için büyük yazdım)
Umarım düşüncemi açıklayabilmişimdir...
Keyifli okumalar...
·
85 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.