10/10 Fitzek kalemiyle sonunda tanıştım...
Fitzek'in bana neden onlarca kişi tarafından önerilen bir yazar olduğunu sonunda anladım. İnanılmaz akıcı bir kalemi, güçlü bir kurgu yeteneği ve en çok da etkileyici ters köşeleri var.
Yazarın en çok önerilen kitabı Terapi'ydi. Dedikleri kadar varmış gerçekten. Barındırdığı gizem, olay örgüsü ve sonda çarpıcı bir final içeriyordu kitap. Uzun zamandır hiçbir kitaba 10/10 vermeyen ben, bu kitabın 10 puana layık olduğunu düşünüyorum. Psikiyatrik gerilim ve ters köşe seviyorsaniz mutlaka tavsiye ederim.
Konusundan kısaca bahsetmek gerekirse, dört yıl önce kızını kaybetmiş bir baba olan psikiyatrist Victor Lorenz, bu trajediyle baş edebilmek için Parkum adlı bir adada inzivaya çekilir. Kızı Josy, sebebi bulunamayan bir hastalıkla cebelleşmektedir. Dört yıl önce babasıyla birlikte muayene için hastaneye gittiğinde ardında hiçbir iz bırakmadan kaybolur.
Bir gün kapısını oldukça güzel bir kadın olan Anna çalar. Kadın, olağandışı bir şizofreni türünden muzdariptir. Öyle ki, kitaplarında yazdığı karakterlerin gerçek hayatta karşısına çıkıp hayatını zorlaştırdığını ifade etmektedir. Son romanında, sebebi bulunamayan ölümcül bir hastalığa sahip Charlotte adlı küçük kızın, ardında hiçbir iz bırakmadan ortadan kayboluşunu kaleme almıştır.
Peki Anna'nın hayallerinde yer alan bu küçük kız, Victor'un kayıp kızı Josy olabilir mi?
İşte bu kitaptan sizler için seçtiğim birkaç alıntı:
"Dünyada belirsizlikten daha zalimce bir şey bulunmadığını anladım."
"En zeki insanlar bile arada sırada çok budalaca ve gülünç, mantıksızca davranış biçimleri gösterirler."
"Tahmin etmekle bilmek arasında yaşam ve ölüm bulunmaktadır."
"Umut, insanın ayağına batan bir cam kırığı gibidir. Ayağında bulunduğu müddetçe, attığın her adımda canını yakar. Çıkarılıp atıldığında ise bir müddet kanar, iyileşmesi biraz zaman alır fakat sonunda yürümeye devam edersin."
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.