Alıntı; 'İnsan oğlu çiğ süt emmiştir ifadesini hatırladı. Kaynar süt içse ne değişecekti ki, insan insandı.'
Üzerinden bir asır geçmesine rağmen hala en cok gündemde olan Osmanlı padişahı Sultan Abdülhamid 'in yaşadığı döneme ışık tutan harika ötesi bir roman. Yazar elinden geldikçe tarafsız olmaya çalışmış ve tarihsel gerçekliği kabul edilmiş bilgiler üzerinden hikaye oluşturmuş. Kitabı okurken Osmanlı Devletinin parcalanışını ve Cumhuriyetin kuruluşunun ayak seslerini görebiliyorsunuz. Eserde Abdülhamid hanın yarattığı istibdat döneminin korkunçluğunu görürken aynı zaman empati kurarken padişahın hayatta kalabilmesi için başvurduğu zorunlu tedbir olduğunu görüyorsunuz. Gücü ve iktidarı kaplanın sırtında olmaya benzetiyor. Kaplanın üstünde olduğunuz sürece güçlüsünüz ama kaplanın sırtında inince anında parçalanirsınız diye yazıyor. Sultan da kaplanın sırtından düşme korkusu ve endişesi ile yoğun tedbirler aldığını belirtiyor. Duruma baktığımızda endişelerinde haklılık payı da oldukça yüksek. Çünkü, son dönem padişahların çoğunun kendi eceli ile ölmediğinin farkında.
Bir de kitapta İttihat Terakki nin yenilikçi ve devleti ileriye götürme çalışmaları anlatılıyor. İttihatçılar, Sultan devirmek için özgürlük ve hürriyet düşünceleriyle mücadele etmişler. Devletin batılılaşmasi ve ilerlemesi için Sultanı devirmek için mücadele edip başarılı olmuşlar. Fakat, ittihatçılar başa geçtikten sonra baskı rejiminin çok da değişmediğini hatta cozulmenin daha da hızlandığıni anlatıyor.
Tarihi romanlar ile geçmişe gidip geçmişteki karakterlerin ruh dünyalarına girmek ve empati kurmak oldukça güzel.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.