Bir yerde okumuştum Nihat Genç bir edebiyat duayenidir diyordu yazıyı yazan şahıs. Merak etmiştim bende kalemini. Sonra hiç beklemediğim bir anda bir sahafın arka raflarında rast geldim bu kitaba. Bakalım dedikleri kadar var mı diyerek okumaya başladım. Benden önceki sahibi kitaba fırsat tanımamış anlaşılan ikinci öykünün başlangıç sayfası kıvrılmış öyle de kalmış. Neredeyse sıfır gibiydi elimdeki kitap. İyi ki elime geçti de okunma fırsatı oldu. Nihat Genç'in gerçekten özgün bir tarzı var. Öylesine edebiyat olsun diye yazılmamış gerçekten de davası olan öyküler var bu kitapta. Orhan Kemal'e, Tarık Tufan'ın Beni Onlara Verme'sine, Ankara'dan Sakarya sokaklarından sık bahsettiği için yer yer Emrah Serbes'e benzer bir tarzı var. Agresifliği ve hiddeti sözünü sakınmayışı ise Nihal Atsızcasına. Bu örnekleri kitabın dilini, derdini, uslubunu anlayabilmeniz kıyaslama yalabilmeniz için verdim. Gerçekten çok beğendim yazarın diğer kitaplarına da göz atacağım.
·
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.