Selam olsun delillere ve bu bozuk düzene rağmen akıllara
Bir Delinin Hatıra Defteri (Zaten hangimiz akıllıyız ki) incelememe adaletsizliklerin, fakirliklerin, zorlukların aslında üzücü kavramlar olmasına karşın hikaye içine güldürü öğeleri ile yerleştirildiğinden kitabın çok keyifli olduğunu söyleyerek başlamayı Gogol'a borç bilirim. Hikâyeye başlayınca kendi günlük koşturmalarımıza tamamen bir ara verip kendinizi o soğuk, kasvetli Rusya sokaklarında buluyor ve fakirliği, çaresizliği içinizde hissediyorsunuz.
Bir yerde kendimi bir deliyle birlikte evet ya bu insanların da diğerlerinden ne farkı ki onlarında iki gözü bir burnu var nedir insanları birbirinden ayıran nedir birbirinden üstün yapan neden var ki sınıf farklılıkları diye sorgularken buldum. Başka bir yerde birkaç mahalle ötesindeki insanlar zevk ve sefa içinde güvenle yaşarken az ötede karanlığa ve açlığa mahkum olan güvensiz bir ortamda yaşamaya çalışan insanların adaletsiz düzen karşısında çaresizliğini iliklerime kadar hissettim. En sonunda burnundaki sivilceye üzülürken onun yerli yerinde olmasına şükreden adamla tüm uzuvlarım yerinde diye şükürler ederken buldum kendimi. Ve en nihayetinde nasıl bittiğini bile anlayamadan bitirdim kitabı tek kelimeyle harikaydı.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.