Nermin Bezmen'in su gibi akıp giden anlatımıyla; 1800'lü yılların sonlarında, Silistre'den Eski İstanbul'da göçmenlerin kendi dünyalarını ayakta tutmaya çalıştığı Mengene Bölgesi'ne göç eden bir ailenin hikayesini okuyoruz. Aslında okumak değil de onlarla birlikte o yılları yaşıyoruz diyebiliriz. Önce ailenin eşkıyaların kol gezdiği, soğukla sınanan zorlu yolculuğa çıkmadan evvel geride bıraktıklarının acısıyla empati kurmaya çalışıyoruz. Sonrası gerilim ve korku dolu bir yolculuk... Ve ilerledikçe; hasret, savaş yılları, yokluk ve yıllar süren mücadele. Her şeye rağmen küçük anlardan mutluluk yakalama çabası...
Bir yandan Osmanlı'nın son yıllarına, karışıklık, değişimler ve yıllar süren savaşlara, bir yandan da insanların hem sosyal hem de ekonomik zorluklarla ayakta kalma çabasına tanık oluyoruz kitapta. Ailenin torunu Mürvet'in; Kurt Seyit'in Murka'sı olduğu günlere uzanan çoğunlukla hüzünle yoğrulmuş bir yolculuk bu. O dönemde bir kız çocuğu olmak, belki de çocukluğunu yaşayamadan gençlik yıllarının yasak ve ayıp baskısıyla karşılaşmak. Yıllar geçmesine rağmen kafalarda değişen ve değişmeyen algılar...
Yazarın kendi ailesinin anılarıyla kurgulanan Kurt Seyit serisini okudunuz mu bilmiyorum ama önce bu kitaptan da başlayabilirsiniz. Zaten kalemi ile tanışınca diğer kitaplarına da kayıtsız kalamayacaksınız. Samimi, doğal bir akışı olan, okuru empati kurmaya sevk eden eserlerini okumak büyük keyif.
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.