1 Yorum
Mevsimlerden hangisi olursa olsun, içinde o ilkbahar hevesini bulmak zor artık. Eskisi gibi yeşermiyor umutlar, çiçek açmıyor düşler. Yaşanan her bahar, geride rengini kaybetmiş bir anı bırakıyor yalnızca. O anılar, ne tam yaşandı diyebileceğimiz kadar canlı ne de unutmamıza izin verecek kadar silik.
Aşkın o telaşlı günleri, her şeyin mümkün olduğu gençlik baharları, usulca çekip gitmiş. Şimdi, Kasım soğuklarıyla sarılı ruhlarımıza sanki bahar hiç uğramamış gibi. Yine de, kalbimizin derinlerinde bir iz bırakmış, bir gülüşte, bir sözde, bir vedada yeniden hatırlatıyor kendini. Ama ne yaparsak yapalım, geçen baharların yerini hiçbir mevsim dolduramıyor. Kasım, eski baharları hatırlatmak için bahane, ömür ise sessizce geçmiş bir mevsim gibi.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.