Yıllar önce ‘Nietzsche Ağladığında’yı okuduğumda da aynı böyle etkilenmiştim. Kitap bittikten sonra eminim herkeste neden daha önce okumadım ki olacaktır. Kitap çok akıcı su gibi akıyor ama o su hiç akmasın kitap hiç bitmesin istiyorsunuz. Her haftaki grup oturumunda sanki o sandalyelerin birinde ben de oturuyordum ve sona yaklaştıkça daha yavaş okuduğumu fark ettim. Her seansta sanki bende de bir şeyler iyileşti. Okuyun okutun. Bugünü Yaşama Arzusu ir Irvin D. Yalom