Yorum için: illekitap.blogspot.com/2024/11/cora-re...
"Hep önce benim uykuya dalmamı bekliyorsun," dedi karanlığın içinde. Sıçrayarak uyandım.
Tabii ki fark etmişti. "Bazen ne kadar dikkatli olduğunu unutuyorum."
Bana doğru döndü, karanlıkta yüzüme bakıyordu. Gözlerinin beyazını ve kafasının hatlarını seçebiliyordum ancak daha fazlasını görmek mümkün değildi. "Neden?"
"Ben temkinli bir p*çim."
"Seni uykunda öldüreceğimi mi düşünüyorsun?"
Yüz ifadesini göremeden duygularını ölçmek zordu ve bundan nefret ediyordum. "Bunu yapmayı düşündün mü?" Sözlerimin şaka olması gerekiyordu ama sesim fazlasıyla ciddi çıkmıştı.
"Hayır, kan görmeye dayanamıyorum."
"Sırtıma bıçaklarımdan birini saplamamamın tek nedeni bu mu?"
"Hayır. Seni öldürerek bu dairen çıkamam. Asansörün şifresini bilmiyorum."
NefretCora Reilly · Nemesis Kitap · 2024305 okunma