Yaşar Kemal, Hüyükteki Nar Ağacı’nda 1950’li yıllarda yaşayan köylülerin çerçevesini çizer. Bu yıllarda Marshall yardımlarıyla birlikte tarımda makineleşmeye geçilmiş, insan gücüne duyulan ihtiyaç fazlasıyla azalmış bu da beraberinde birtakım bireysel ve toplumsal sancılı dönüşümler getirmiştir.
Roman, bizi tohumluk buğdayı bozulan, son çare olarak da evdeki keçisini satıp köylüleriyle birlikte iş bulma ümidiyle soluğu Çukurova’da alan insanların öyküsüne götürüyor. Dağlı diye adlandırılan bu insanlar Çukurova’ya varırlar varmasına ama hangi kapıyı çalarlarsa o kapı suratlarına kapanır. Hatta önceden birlikte çalıştıkları insanlar bile onları görmezden gelir çünkü tarımda makineleşme birlikte insanların hayatına onlarca çalışanın işini tek başına yapabilen traktör, biçerdöver gibi aletler girmiştir. Bu da insan emeğinin önemini azaltıp ırgatlığı işlevsiz hale getirmiştir.
Kitabı okurken aklıma, tarımda makileşme sürecini anlatması açısından Gazap Üzümleri, iş bulma ümidiyle köylerinden ayrılan isanları anlatması açısından da Bereketli Topraklar Üzerinde geldi.
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.