Babasının kehaneti / belki de sezgisi ile başlayan süreç Gogol açısından tamamlayamadığı Ölü Canlar ' ın ( kendi yakmistir çünkü ) yayımlanması ile sona erer. Okurken sık sık babası bu yaşantıya şahit olabilseydi yine aynı şekilde Gogol 'ün muazzam derecede ikiye bölünmüş ruhuna bir nebze de olsa su serper miydi diye düşünmeden edemiyor insan ?
İlk komedi/ öykulerinde hiciv ve taşlama ogeleri baskın iken zamanla nasıl otoriteye biat ettiğine tanıklık ediyoruz . Her ne kadar biyografi kitabı olarak geçse de yazarın üslubu ayrıca bir şiir kitabı okuduğunuz hissini veriyor. Gogol 'ün fantastik hicivli ve aynı zamanda karamsar / hastalık hastası haline siz de kendinizi kaptirmadan edemiyorsunuz çoğu zaman. Rus Edebiyatı ' na kazanımları, karakter analizleri , Puşkin ' e olan ( belki de tek bağlılığıdır bu ) hayranlığı için tonlarca şey yazılmıştır bu anlamıyla ekleme yapmıyorum .Ek olarak dönemin sosyolojisini de alt metinlerle veriyor Troyat . Okumanızı kesinlikle tavsiye ederim çünkü okurken sadece Gogol 'ün hayatını ( çünkü bu söylem kitabın ağırlığının altında kalır her anlamda ) değil aynı zamanda Puşkin,Dostoyevski,Lermontov ,Turgenyev ve diğer tüm edebiyat cenahını da okumuş oluyorsunuz ..
·
105 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.