Ne yazık ki kaygı, korku içerisinde yaşayan bir toplumuz. Bizim iyi olduğumuz diğerinin kötü olduğu her anlamda kutuplaşmış bir toplum. Her an ötekinden zarar görebiliriz. Sevme sanatını okumak bana ilaç gibi geldi açıkçası. Sevmekten, değer vermekten, empatiden daha fazla konuşmamız ve üzerine düşünmemiz gerektiğini fark ettim. Otomatik pilotta yaşamak kolay olan ve alışkanlıkların peşinde koşuyoruz sürekli. Sevmek cesaret isteyen zor bir iş. Yaşam dersleri kitabında da korkunun tersinin sevmek olduğundan bahsediyordu. Üzerimizdeki bu korku ve sapkınlık toprağını belki dürüstçe sevmekten bahsederek atabiliriz. Sevmeyi öğrenerek. Bir insanın ruhsal sıkıntıları neticede sevgisizlikten kaynaklanmıyor mu? Sevilen, değer gören bir insan neden kimlik karmaşası yaşayıp başkasına zarar versin?
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.