Halit Ertuğrul'un ilk okuduğum kitabı bu. Daha önce karşıma çıkan birkaç videosuyla ilgimi çekmişti. Özellikle Düzceli Mehmet hikayesi beni çok etkilemişti. Karşıma çıkan videolarından dolayı kitaplarını okumaya niyet etmiştim. Çok şükür yeni bitirdim kitabını. Kitabı beni pek derinden sarsmadı ama yer yer bazı hikayelerde gözlerim doldu, nefesimi tuttum. Çevremizdeki korkunç tabloların ötesinde güzel bir dünyanın, umudun, sevginin olabileceğine dair inancı aşılıyor insana. Bence bı insan bu kitapları okumaya devam ettikçe içindeki iyi ve yardımsever tarafı uyandırır ve besler. Çünkü kitapta anlatılan kısa kısa hikayecikler Allah rızası için yapılan fedakarlık ve hizmetleri konu ediyordu. Temeli bu kadar sağlam olan bir kitabın binasıda sağlam olurdu. Evet kitap beni çok sarsmamış olabilir ama yazarım diğer kitaplarını okumayı istiyorum...
Keyifli okumalar:)
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.