Kitabı alırken çok bir beklentim yoktu aslında. Ancak okuduktan sonra keşke daha önce okusaydım dediğim kitaplardan bir tanesi.
Kitap hakkında birkaç bilgi vermek isterim hem okumayı düşünenler hem de önyargısı olanların ön yargısını kırmak için. Kısa bölümlerden oluşan ve her bölümde karşımıza çıkan bildiğimiz şeylerin farklı bir boyutu da olduğunu gösteren bir kitap. Kısaca birkaç bölümden bahsetmek istiyorum
Algofobi-Acı korkusu
Acının insana hayatı üzerindeki etkilerinden bahsetse de yazar acıyı toplum düzeyinde ele alarak farklı bir bakış sunmuştur. Palyatif toplum acıyı ortadan kaldıran ve acıyı düşünmek bile istemeyen bir toplum haline gelmiştir. Beğenilme arzusu acıyı köreltmiş insan ve toplum içinde kaybolmasına neden olmuştur. Bu bölümü okurken değindiği noktalardan bir tanesi de acının bireysel olmasının tehlikeli olabileceğini savunmuştur. Tolstoy'un şu cümlesi aklıma geldi: "Acı duyabiliyorsan canlısın başkalarının acısını hissediyorsan insansın."
Mutluluk zorlaması
İnsanın kendi acısını yaşaması ve insanlardan uzak bir hayat yaşamasına karşı çıktığını görmekteyiz. Acıyı iktidarın temel dayanaklarından biri olduğunu ve iktidarın bundan beslendiğini gözler önüne serer. Şu cümle herhalde anlattıklarımı özetler: "Halbuki devrimin mayası birlikte çekilen acıdır."
·
68 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.