Bir zamanlar birbirimizden farklıydık; gülüşlerimiz henüz tasarlanmamıştı ya da yaşanmışlıktan kırışan göz kenarlarına sahiptik, üzerimize uymayan kıyafetlerimiz vardı. Modaya uyardık ama kendimizden kattığımız bir ‘ben’ vardı. Birbirimizi ayırt ettiğimiz bir dünyada yaşardık. Sonra ne oldu tıpkı “Eşitlik 7-2521 “hepimiz birbirimize benzemeye başladık.Zeus gibi Afrodit gibi tanrı olmaya çalıştık. Her adım bizi benliklerimizden kopardı ve mutsuzlukların içerisine gömdü. Yeterince güzel olamadık,yeterince yakışıklı olamadık, ne mutlu olabildik ne de yeterince başarılı olabildik. Yazarımız, bugünün dünyasını ütopik görünen bir dünyadan benzer bir şekilde anlatıyor. Medeniyeti kaybeden bir dünya nasıl olurdu ? Mum ışığına dönen, aynı dili konuşan, aynı kıyafetleri giyen ,olduğu yerde ilerlemeyen…
Böyle bir dünyaya ‘Prometheus’ gerekliydi; beni tekrar bulabilmek için. Biz ne zaman EGO’ya döneceğiz sizce? Işığı verecek birini mi bekleyeceğiz yine…
Keyifli okumalar…
·
214 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.