Görki "Savaş ve Barış " için şunları söylüyor. "Okurken hiç abartmıyorum kahramanlarını etleriyle, kemikleriyle yanınızda hissedersiniz ."
Evet tamda bu sözü yaşadım diyebilirim .İhanet, aşk, sadakat ,kin, ölüm, yıkım ,deha diye düşünülen komutanlar .Fıransızlar ne kadar çok olursa olsun ,ne kadar zulmederse etsin ,vatanını korumak için savaşan Ruslar .Büyük ,şaşali bir hayatın içinde biranda yok olan hayatlar .Aşklar çok güzeldi, edepliydi ,nazikti kelimeler sevdiği için kurulunca daha bir güzel ve anlamlıydı. İhanette vardı elbet , Piyerin uğruna canini bile vereceği eşi Elenanın ihaneti .Kavuşamadan ölen sevdalar .Yeniden kurulan düzenler, evlikler, savaştan kalan yaraların sarılması. Sanki Andreydim ,natasaya olan aşkına ihaneti gördüğünde, Andrey ölmek üzereyken kaderin birlestirdigi Natasanın yüzünde ki aşkla pişmanlıktım. Piyer oldum savaşta tutsak kaldım ,olgunlaştım, ağırlaştım, sakinlestim ...Ben yine bu kitabı okurken Rusyadaydım sanki ,soğuk havayı hissettim ...Ve kitabın sonunda durdum ,düşündüm sanki başka bir aleme gidipte geldim ....İyi okumalar dilerim herkese ...
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.