Dostoyevski bu romanında,insan ruhunu olduğu gibi anlatması, ben de hep kesinlikle dedirtti. Evet kesinlikle insan denilen şey tam olarak böyle..
İnsan; yanlış da olsa doğru da olsa yine bildiğini yapar. Yaşamasının özü istediğini yine ve yine yapmasıdır.
Romandaki isimsiz kahramanımızda da görüyoruz aynı insan ruhunu.
İç çatışmaları, kendini her şeyden herkesten soyutlaması sonrasında tek kalmışlıktan kurtulmak için ben de burdayım beni de görün diye görünmek isterken ezilmiş duruma düşmesi..
Her insan düşmüştür bu duruma, belki ben de olabilirim bu duruma düşen.
Bu romanı okuyan herkes çevresindeki insanları görür, bazen kendini görür. Ve bu içerlememize neden olur.
Şahsen ben de öyle oldu. Maalesef gerçekten böyle dedirtti.
Dostoyevski'nin dokunduğu noktalarla severek okuduğum romanı oldu.
Kendimden bir şeyler de bulduğum serüvendi. Okumak isteyene tavsiye ederim.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.