Buraya samimiyet kokan bir kitap bırakıyorum. Her satırında buram buram sevgi, muhabbet, sevinç, nasihat kokuyor.
Feride önce Hemdem oldu, dostça. Şimdi Hemhâl.
Herkes kendisiyle bir şekilde konuşur. Bazen sesli yapar bunu, bazen sessiz. Bazen konuştuğu vicdanıdır, bazen kalbi. Ah, bazen nefs olur bu, bazen akıl. Bazen pişmanlık gözyaşlarıyla konuşur. Bazen uzak-yakın bir dostla.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.