Halide Edip Adıvar'ın 1936 yılında Paris'te kaleme aldığı bir cinayet romanı.
Bu cinayet romanın içinde nasıl desem, haklılık ve masumiyet var..
Ümmühan (Anne) ve Nadire (kızının) hüzünlü yaşam yolculuğu. Sarsıntılar, elalem kaygısıyla geçen 8 sene. Bu senelerin içinde yaşamaya çalışan anne ve kızın hikayesi.
Yaşamak için vesika ve izin belgesi lazım yani!!
Köyde, kasabada, ilçede, şehirde dul kadın olmak, kimsesiz dul kadın olmak. En zoru budur. Hayat dul kalan kadına merhamet etmez. Seçenekleri arasında evlenmek varsa, evlenmelidir. Çalışmak, çocuğunu düşünmekten önce derdi bu olmalıdır. Bu da erkeklerin nasıl desem bilemiyorum. Ama o nasıl'ın içine neyi koysak az gelir, bunu biliyorum.
Sessiz kalıp kabullenen kadar, direnen ve evlenmeyen," Çocuğum Nadire ben evlenirsem ne olacak diye düşünen kadın.. Ümmühan. Deli gibi çalışıyor, tarlasını sürecek öküz için.. durmadan, dinlenmeden kenara koyup, parasını denkleştiriyor. Bu kez Mükerrem gibi kansız insanlar çıkıyor karşısına.
Namus en çok kadının kaderidir. Erkek ne yapmışsa haklıdır, hakkıdır.
Deli oluyor yaşadığı onca haksızlıkların sonucunda. Ve bu sonu oluyor. Yaşamak için hayata tutunduğu ne varsa ona çok görülüyor ne yazik ki!
Nadire sonra bir eve gidiyor. Karşısına çıkanlar bundan sonra hep Sacide gibiler. Sonradan görme gibi.
Hayatını yoluna koymuş olan Nadire'nin belki de atladığı şey sadece kaderiydi..
Polisiye roman türleri olarak dönemini düşününce güzeldi. Bu türe dahil edilebilir. Psikolojik ruh tahlilleri, fakir-zengin eleştirileri, Toplumsal sınıflara eleştirileri yerindeydi, belki de eksikti hatta. Kadına ve sahipsiz kalan çocuklara yapılan muamelesini toplumun yerinde eleştirileri vardı.. ama yine de kıyamamış yazarımız, adaleti vermek istemiş. Zira adelet hep kısır döngünün içinde hapsolup kalır konu kadınsa ve öldürense. Haksızlığı yasalarca tekrarlanır durur..
İçinize işleyecek güzel bir kurgu roman..
·
207 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.