Açıkçası böyle bir kitap okumayı beklemeden, biraz da önyargıyla başlayıp bir günde bitirdiğim ve merakla ikinci kısmına geçtiğim bir kitap oldu. Yazımını, karakter oluşturulmasını fazlasıyla başarılı buldum.
Kitap doğuda görev yapan iki asker çocuğunun bağı ve hikayesi ile başlıyor. Murathan ve Gökçen karakterleri küçüklüklerinden itibaren birbirlerine bağlı olan, çok kavga etseler de asla kopmayan iki küçük çocuk. Kaderin bir şekilde ayırdığı ve sonrasında tekrardan birleştirdiği iki büyümek zorunda bırakılmış çocuk...
Hem çocukluk sahnelerini hem de büyüdükleri halleti okuyoruz. Onların yanında bir de Murathan'ın ekibi hikayeye büyük katkı sağlayarak kitabı renklendiriyor.
Birçok sahneden çok keyif aldım, eğlendim. Gökçen'in iç sesi bana pek komik gelemedi ama yazılması benim açımdan büyük bir sorun da olmadı (yazılmasaydı daha iyiydi gerçi) En çok rahatsız olduğum sahne Murathan'ın Gökçen'in fotoğrafına bakarken yaptığı yorumlar oldu. Bu sahne gerçekten rahatsız ediciydi. Karakterin birçok artısını benim açımdan götürdü. Romantik kitaplarda rahatsız edici erkek zihnini görmesek çok daha güzel olmaz mıydı?
Ayrıca kitabın puntoları o kadar küçük ki okumak büyük ölçüde zorlaşıyor. Bütün bunlar dışında vakit geçirmek için ideal, dizi izliyormuşsunuz gibi hissettiren güzel bir kitaptı.
·
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.