Sevgili 1k dostlarim söze nasıl başlanır gercekten hiç bilmiyorum okudugum 
Diken ve Karanfil bu kitap sonu beni derinden sarstı ilk başlarda biraz sıkıldıgımı söylemek istiyorum gereksiz uzatmalar vardı ama ortalardan sonra kitap beni içine çekti asıl önemli olan kitabın hayal ürünü olmadığı bizaat birebir yaşanmış olması çok üzücüydü gösterdikleri duruşları taktir edilesiydi.
Acaba biz aynı durumda olsaydık bizlerde aynı duruşu sergilermiydik bilemiyorum bunu düşünmeme sebep oldu kahramanların birer birer şehit düşmesi ve korkusuzca ölüme gitmeleri çok etkileyiciydi ve üstelik ellerinde bir iki silah el yapımı bombalar tek vardı imkanları olsaydı ben inanıyorum ki tek başlarına bile Yahudileri yerle bir ederlerdi.
işgal siyonitler ama bilmezlerdi imad ölür yerine muhammed gelir oda gitse İbrahim gelir böyle bitireceklerini sanan yahudiler sizler korkagin tekisiniz bunu zaten biliyorduk ama bu kitapla doğruluğunu bir kez daha gördüm kahramanlar yaptıkları eylemler karşısında Siyonistlerin nasıl afalladiklari görmek hoşuma gitti korku dolu gözleri okurken nasıl güzel hissettim.
Küçük yaştaki Muhammed imad'in şehit düştüğü zeytin ağacının altında onun ruhunun dolaştığını hep görür ve hissederdi 16 yaşına daha girmemisken şehidin yolunu izleyip annesine veda edip evden çıkıyor bir mekanda yaptığı eylem sonrası orada ruhunu hakka teslim edişi beni çok üzdü annesin gosterdigi tavır gerçekten bir insanın yapabilecegi bişey değil kendi kendimi sormaya başladım ben yaparmiydim sorusu beynimi kemiriyor hele o son üç sayfa Allah'ım dedim nasıl hıçkırık içinde ağladım İbrahim'in rüyası Hz. Muhammed (sav) efendimiz onu çağırıp gel İbrahim iftarini bizimle aç demesi bir kaç saat sonra İbrahim'in bir bombardıman sonucu bedenin paramparça olmasi sonucu arabasında çıkardıkları sıra bende o an kitapla beraber bittim.
Şehit Yahya Sinvar'a Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun.
herkese keyifli okumalar...
Diken ve Karanfil bu kitap sonu beni derinden sarstı ilk başlarda biraz sıkıldıgımı söylemek istiyorum gereksiz uzatmalar vardı ama ortalardan sonra kitap beni içine çekti asıl önemli olan kitabın hayal ürünü olmadığı bizaat birebir yaşanmış olması çok üzücüydü gösterdikleri duruşları taktir edilesiydi.
Acaba biz aynı durumda olsaydık bizlerde aynı duruşu sergilermiydik bilemiyorum bunu düşünmeme sebep oldu kahramanların birer birer şehit düşmesi ve korkusuzca ölüme gitmeleri çok etkileyiciydi ve üstelik ellerinde bir iki silah el yapımı bombalar tek vardı imkanları olsaydı ben inanıyorum ki tek başlarına bile Yahudileri yerle bir ederlerdi.
işgal siyonitler ama bilmezlerdi imad ölür yerine muhammed gelir oda gitse İbrahim gelir böyle bitireceklerini sanan yahudiler sizler korkagin tekisiniz bunu zaten biliyorduk ama bu kitapla doğruluğunu bir kez daha gördüm kahramanlar yaptıkları eylemler karşısında Siyonistlerin nasıl afalladiklari görmek hoşuma gitti korku dolu gözleri okurken nasıl güzel hissettim.
Küçük yaştaki Muhammed imad'in şehit düştüğü zeytin ağacının altında onun ruhunun dolaştığını hep görür ve hissederdi 16 yaşına daha girmemisken şehidin yolunu izleyip annesine veda edip evden çıkıyor bir mekanda yaptığı eylem sonrası orada ruhunu hakka teslim edişi beni çok üzdü annesin gosterdigi tavır gerçekten bir insanın yapabilecegi bişey değil kendi kendimi sormaya başladım ben yaparmiydim sorusu beynimi kemiriyor hele o son üç sayfa Allah'ım dedim nasıl hıçkırık içinde ağladım İbrahim'in rüyası Hz. Muhammed (sav) efendimiz onu çağırıp gel İbrahim iftarini bizimle aç demesi bir kaç saat sonra İbrahim'in bir bombardıman sonucu bedenin paramparça olmasi sonucu arabasında çıkardıkları sıra bende o an kitapla beraber bittim.
Şehit Yahya Sinvar'a Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun.
herkese keyifli okumalar...
·
515 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.