Azim
Dil ve İşgal – Taha Kılınç
Eliezer Ben-Yahuda ve Modern İbranicenin Doğuşu, bir insanın dille imtihanının gerçekçi bir hikâyesi. Bir toplumu elde etmenin başlıca etkenlerinden biri olarak görülen dil ve bunun ardından gelen yenilikler. Eliezer’da tam olarak bunu yapmaya çalışmış ve istediğine ulaşmıştır. Neticenin iyi olmasına gelme sürecinde birçok zorlukla karşı karşıya kalmasına rağmen hedefinden asla taviz vermeden ilerlemeye devam etmek ve böylece mücadeleci bir kimlik kazanma açısından Eliezer iyi bir örnektir. Hayatta ne olursa olsun insanın bir davası olmalı ve bu dava uğrunda her şeye hazırlıklı olmalıdır. Davası olmayan insan yaşamı reddeden bir insandır bana göre. Eliezer’in bir davası vardı: İbraniceyi bir konuşma dili yapmak ve yaymak. Davasını iyi takip etti ve başardı. “Dil birliği, işgale zemin hazırlamıştı.” cümlesini çok önemli buldum. Bu kitap Eliezer’i kendine lehine olacak bir şekilde dava adamı olarak sunsa da asıl anlatmak istediği bir dilin işgale neden olması. Amaç Yahudileri ortak bir dil etrafında toplamak ve İbraniceyi bir din dili değil güncel konuşma dili haline getirmek. “Gün kısa, yapılacak iş çok büyük.” derken Eliezer bir dilin işgalini anlatıyordu sessizce. Taha Kılınç’ın da bahsettiği gibi “Filistin topraklarının işgali için Yahudiler arasında duygusal, tarih ve kültürel bir alt yapının oluşmasını sağladığından kitabın adına Dil ve İşgal” demesi konunun ana bir özeti aslında. Eliezer’in hayatı ve hayatının etrafında olan insanlarla bir iş birliği halinde azimli olması istediğini elde etmesinde ona birçok yönden kolaylık sağlamıştır. Son söz yerine şunu söyleyebiliriz tüm benliğimizi ortaya koyup gerçekçi bir bakış açısıyla: “Vazifenize odaklanın. Tarih, hakkınızı asla yemeyecektir.” Neticede mücadele hayatın bir kanunudur.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.