Uygarlığın kendisiyle başladığı meta üretimi (la production marchande) aşaması, ekonomik bakımdan: 1. paranın, ve parayla birlikte, para-sermaye, faiz ve tefeciliğin; 2. üreticiler arasında aracı sınıf olarak tüccarların; 3. özel toprak mülkiyeti ve ipoteğin; ve 4. üretimin egemen biçimi olarak köle çalışmasının girişiyle karakterize edilir. Uygarlığa tekabül eden ve uygarlıkla birlikte kesin olarak kurulan aile, biçim monogamie, erkeğin kadın üzerinde üstünlüğe ve toplumun ekonomik birimi olarak karı-koca ailesidir (la famille conjugale). Uygar toplumun özeti, bütün tipik dönemler içinde sadece egemen sınıfın devleti olan, ve her zaman esas itibariyle, ezilen, sömürülen sınıfı bağımlılık (sujetion) içinde tutmaya tahsis edilmiş bir makine olarak kalan devlettir.