Bazen kafamızda olur olmadık düşünceler belirir; “Acaba asırlar öncesinde yaşasaydım şu zamankinden farklı neler görürdüm?”,”Acaba asırlar boyu yaşasaydım şimdiki zamanımı nasıl etkilerdim?”,”Hiç yaşlanmasaydım ya da geç yaşlansaydım neler olurdu, neler hissederdim?” vs.
Sizi bilmem ama ben çoğu zaman böyle şeyler düşünürken bulurum kendimi. Kitaptaki baş karakterimiz Tom, tam da bu düşüncelerimizi kanlı canlı yaşayarak bize aklımızdaki sorulara yanıtlar bulmamızı sağlıyor. Çoğu zaman korkularına, endişelerine, kararsızlıklarına şahit oluyoruz. Peki acaba sadece olumsuzluklara odaklanmak doğru mudur? Hep bir şeylerden kaçarak yaşamak doğru mudur? Hayatta olabilecek güzellikleri sırf sonunda “ya kötü biterse, ya üzülürsem, ya benim yüzümden bir şey olursa” gibi evhamlara kapılarak görmezden gelmek doğru mudur?
Kitabın sonunda bu ve benzeri çoğu soruya yanıt bulabiliyorsunuz.
Hayat, ertelenmemeli. Güzel ihtimallerden kaçmamalıyız. Sırf sonu kötü bitebilir diye bir şeylerden mahrum etmemeliyiz kendimizi. Evet bazen bazı şeyler umduğunuz gibi sonuçlanmaz ancak o sonuca giderken edindiğiniz birçok tecrübeyi, güzelliği de yok sayamayız.
Kimi zaman da yolun sonu değil yolun kendisi güzeldir. O yolda bulunmak güzeldir.
Matt Haig çok sevdiğim bir yazar. Şu zamana kadar denk gelip okuduğu kitaplarında hiç hayal kırıklığı yaşamadım. Gerçekten kitaplarının sonunda farkında olmadan içinizden geçirdiğiniz birçok soruya yanıt buluyorsunuz. Sizi kendinize getiriyor.
Matt Haig çok sevdiğim bir yazar. Şu zamana kadar denk gelip okuduğu kitaplarında hiç hayal kırıklığı yaşamadım. Gerçekten kitaplarının sonunda farkında olmadan içinizden geçirdiğiniz birçok soruya yanıt buluyorsunuz. Sizi kendinize getiriyor.
·
132 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.