Annem, kovboylar ve Sarhoş atlardan sonra okuduğum ikinci kitabı sayın Polat özlüoğlu’nun. Yine çok doğal yine çok başarılı buldum . Toplumun her kesiminden insana eğilmiş, belki çoğumuzun ötekileştirdiği “tövbe Estağfirullah şuna bak” diye yolda yanımızdakini dürttüğümüz o insanlara empatik bir yaklaşıma sevk etti kitap beni… birbirinden farklı kurguları birbirine benzer duygularla okuttu… bir sonraki öykü bu kadar iyi değildir diye kitabı ilerlerken her biri birbirinden güzel 11 öykü çıkmış ortaya . Bazılarının sonuna anlam vermediğim ve fakat o an boşluğu doldurma sorusu içinde kendimi bulup sonunu kendim uydurduğum öyküler de oldu mesela.. Tavuk Hanım çok etkiledi beni… güzeldi … iyi ki okudum dediklerimden oldu teşekkürler sevgil Polat Özlüoğlu