“Mutluluğa giden bir kapı kapandığında, bir başkası açılır. Ama çoğu zaman, kapanan kapıya bakakaldığımızdan, bizim için açılan öteki kapıyı göremeyiz.”
·
992 Gösterim
1 Yorum
Bir kez derinden ağır yara aldıktan sonra. Yeni açılan kapıyı görsen dahi hemen düşünmeden girebilmek mantıklı gelir mi sizce?
Sonuçta o kapanan kapı da güzellikleriyle açılmıştı. İçeri adım attığınız da başlarda çokça mutluluk doluydu belkide. Peki ya sonrası ?
İnsanları suçlayamayız. Göremiyorlar ya da daha önemlisi görüp görmemezlikten geliyor olabilirler.
Geçmişle yaşayamayız. Evet acılarımız olabilir, belki de hala canımız yanıyor olabilir. Ama sırf canımız yanıyor, yaramız var diye bize açılan kapıdan içeri girmemek de olmaz. Yaralarımız, bize temkinli davranmayı öğretir. O öğretilerimizle o kapılardan yeniden geçmeliyiz bence. 🌸
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.