Okurken yer yer canımı sıkan bir kitap oluyor kendisi.
Yazarın öykülerde merak unsuru olarak sunduğu olayları açıklığa kavuşturmadan sadece öykünün verebileceği mesaja odaklanması hoşuma gitmedi. Bilhassa son öykü. Tam dedim, bu öyküyle bitirmek kitabı kapattığında okuyucuya bir tatmin duygusu oluşturacak ama olmadı. Öylece bitti, neyse.
Yine garip bir şekilde kitap boyu hissettiğim üstenci bir dille anlatım var gibiydi anlatıcıda. Tavırlarında böyle bir kemale ermişlik çevresindeki insanların olmamışlığına tahammülsüzlük havası vardı gibi, bilemiyorum.
Kapak tasarımı konusuna gelecek olursak kitabın son kısmında yazar Mustafa Kutlu'nun eseri olduğundan bahsediyor. Oldukça tatlı ve hoş buldum, beğendim yani. Ama yazar hanımın kızıyla uzun uzun üzerine konuşacak ne bulduğunu merak etmedi
m değil. Bunu da kendimdeki sanatsal birtakım eksikliklerin oluşuna vererek tatlıya bağladım.
Velhasıl altını çizdiğim cümleler de vardı sayfa sayısı dolsun diye yazılmış gibi hissettiğim kısımlar da.
Öyle çok öykü kitabı okumuşluğum olmadığı için henüz beklenti skalam oluşmuş değil belki bu sebeple beklentimi düşürmek suretiyle okumadığımdan bende bu etkiyi yarattı veya tam da olması gereken buydu. Sanıyorum bunu diğer okuyucuların takdirine bırakmalıyım.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.