Kırmızıyı Sevenler Derneği, hepi topu 105 sayfa olmasına rağmen üç ayrı tipte anlatıcının kullanıldığı cesur bir roman. Gerçi yazarın daha önceki eserlerini okuyanlar ya da kendisiyle beş dakikalığına da olsa yüz yüze gelenler buna şaşırmayacaktır. Birinci anlatıcı ikinci şahıs çoğul, ikinci anlatıcı üçüncü şahıs, sonuncusuysa birinci şahıs.
Ana hikâye olarak 28 Şubat döneminde geçen roman, birbiriyle bağlı dört karakter üstünden konumlanıyor. Kısa bir metin olmasına rağmen görseller ve çeşitli yazılarla zenginleştirilmiş. Kırmızıyı Sevenler Derneği ismi daha da derinleştirilebilir, roman çok daha hacimli olabilirdi belki ama yazarın belli bir kararda bırakma düşüncesini de anlayabiliyorum. Bıraktığı boşlukları okurun zihninde tamamlanması isteyen bir yazar var karşımızda. Keza o boşlukları da aslında çeşitli görsellerle doldurmuş. Gerçek bir zamana dayanması ve son anlatıcıda yer alan sorgu kısmı, şiddet anlatımı, dönemi iyi ifade edebilmesi gibi nedenlerle özellikle romanın finali çok iyi.
Hem yakın tarihimize dair bir dönemin başarılı şekilde anlatımı hem de biçim ve anlatıcı tercihleriyle okunması gereken bir roman olmuş Kırmızıyı Sevenler Derneği.
·
176 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.