Gece Yarısı Kütüphanesi
Kitap sıcak latte gibiydi ( ben genelde yumuşak ve hoş hissettiren, tazeleyeci şeyleri böyle tanımlarım ) kitabı okurken aklıma Tutunamayanlardan şu parça geldi "Yatağımın karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım. " nerdeyse kitabın yarısını aşkın Nora'nın o hayattan o hayata sürüklenmesini ve biraz da kusursuz bir hayat arayışında oluşu yüzünden sürekli kendini kütüphanenin içinde buluşu bana bunu parçayı çokça anımsatıp durdu. Nora tabii sonrasında korkmamayı hiçbir hayatın kusursuz olmadığını, olamayacağını anlayınca yaşıyor olmanın, var olmanın verdi mutluluğu kabul etmesi hatrıma düşen parçanın bağlamından sıyrılıyor ki işte bu sıyrılış bana sıcak latte yumuşaklığı hissini verdi. Yazarın günümüz sorunlarından olan boşluk hissi, depresyon, bir yere ait hissedememe konularına bakış açısı benim bakış açımla çok benzer, bir noktada hislerimin ve düşüncelerimin başka bir kalemden yazılmış olması çok hoşuma gitti. Ve son olarak Kitap bana bir filmi de hatırlattı " Her şey Her yerde Aynı anda" kitabı sevenler bu filme de göz atabilir. (Benim bakış açımdan da inceleme böyle oluyor, birçok şeyle bağdaştırma.)
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.