Uzun zamandır, okuduğum kitaplara inceleme yazmıyordum. Bu kitabı okuduktan sonra tekrar yazmak istedim. Osman Balcıgil' den okuduğum ilk kitap olan -En Hüzünlü Eylül- tam anlamıyla içimi yakan, okurken gözlerimi dolduran bir kitap oldu.
Tarihin her döneminde kavgalar, savaşlar, zulümler yaşanıyor. Bunlardan birine de bu kitapta şahit oluyoruz. 6-7 Eylül olaylarının yaşandığı sırada geçen bu kitap biri Rum biri Türk iki ailenin yaşam öyküsü bir bakıma. Yedikleri içtikleri ayrı gitmeyen,büyük dostlukları olan bir aile. Ve her iki ailenin birbirlerine aşık olan çocukları Suzan ve Yorgo.. Çocukluktan başlayan bu aşk feci bir son buluyor. Tıpkı İstanbul'da yaşanan 6-7 Eylül günü olanlar gibi...
1955'te Türkiye'de yaşayan Rumlara karşı yapılan bu yıkımı tüm gerçekleriyle görüyor gibi oluyorsunuz kitabı okurken. Dönemin içinde bulunduğu gergin durum, DP ve Menderes hükümetinin politikası, halkın yaşadığı ekonomik ve sosyal sıkıntılar, Kıbrıs Türktür Cemiyeti'nin günden güne büyümesi ayrıntılarıyla anlatılmış.
Zamanda yolculuk yapmışım hissi veren bu dönem romanı bana çok ağır geldi. Yaşananlar, yarıda kalan aşklar,hayaller içime oturdu. Bitirince derin bir boşluktaymışım gibi hissettim. Keyifli ve aynı zamanda hüzünlü bir okumaydı. :( 8/10
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.