Pavyonla ilgili altkültürü anlatan bir makale yazarken Blu Tv deki belgeselde müzikolog Zeliha Yiğit’in fikirlerinden faydalanmıştım. Kaşık ile ilgili demişti ki “Pavyonda insanlar müzik dinlemiyor orkestranın bir parçası olarak müziğe eşlik ediyorlar müziğin bir parçası oluyorlar” Murat Menteş bu romanın da diğerlerinden farklı olarak bizlerin doldurması için bazı boşluklar bırakmış. Böylece bizi romanı pasif bir okuyucu olmaktan çıkarıp romana müdehale eden bir özne haline getiriyor. Ben de bunu memnuniyetle kabul ettim ve gelecekteki Alper fikir değiştirir diye kurşun kalemle romana katıldım. Bunun dışında bir Menteş romanı olmazsa olmazı kafiyeli isimler, anti kahramanlar, sosyal hayatta yüzüne bakmayacağımız insanların derin entellektüel bilgileri ile antikahramandan kahramana dönüşmesi ve tabii ki cinayet var. Roman içinde hayat, hayatın içinde roman var teması ile çoklu evreni romancı ile Tanrı arasındaki benzeşmeyi yoğurmuş bu sefer Menteş ve bu kitap çıkmış ortaya. Bu sefer pes ediyorum Menteş gerçekten inanılmaz bir roman yazmış.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.