Şimdiye kadar okuduklarım arasında beni en çok zorlayan kitaplardan biri oldu. Yarım bırakmamak için çok mücadele ettim. Konusunu anlatmak bile zor benim için. Kitaba dair aklımda ne kaldı, neredeyse hiçbir şey. Hiç mi iz bırakmaz, keyif vermez. Sadece "ya uyumadan önce öpmek için yanına çıkmadım diye karalar bağlayan melankolik bir çocuğum olursa" korkusuyla travma yarattı bende. "Bugün ablam beni dövdü" yazan çocuğun günlüğünü okusam daha çok keyif alırdım eminim. Bu kitap da günlük gibi birşeydi. Cümleleri sakız gibi uzatmak, konuya hiçbir katkısı olmayan sayfalarca betimlemeler bir eserin edebi değerini arttırmıyor.
·
78 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
