Öncelikle şunu söylemeliyim ki ben bu kitabı daha önce okumadığım için çok pişmanım.
İlk defa bir incelemeyi bu kadar heyecanla yazıyorum.
Şunu itiraf etmeliyim ki kitabın ilk 250 sayfasını okudum ama benimseyemedim. Kitap asıl ondan sonra başlıyor bence. Kitabı okurken Fransız İhtilali döneminde İngiltere ve Fransa'da neler yaşanıyor birebir yaşamış gibi hissettim. Yazar kesinlikle kitabın ilerleyen bölümlerinde bir puzzle birleştirir gibi kitabın başından sonuna kadar olan bütün karakterleri büyük bir maharetle birleştirmiş. Kitaptaki hiçbir karakter alalelede seçilememiş hepsi puzzlenin bir parçası. Kitap sonralara öylesine heyecanlı ve akıcı oldu ki 4 saat aralıksız okumuşum fark etmeden. Giyotini, acımasızlığı, haksızlığı, masum insanların yok yere öldürülüşünü, intikam duygusunun ne denli kanlı vahşetlere neden olabileceğini, dostluğu, sevgiyi iliklerimde hissettim. Kitabın bazı yerlerinde ben yargılanıyorum gibi, bazı yerlerinde hapishanede ben varmışım gibi, bazı yerlerinde düşmanla ben savaşıyormuşum gibi heyecanlandım. Ama her güzel şeyin bir sonu vardır ama kitabın sonu da çok güzeldi. Bu güzel sonda yazar Carton karakteri üzerinden biz okuyuculara bazen sevdiğimiz insanların mutlulukları için kendi hayatımızdan bile vazgeçeceğimizi çok iyi gösterdi. Kesinlikle mükemmel bir son...