Bir gün rastgele girdiğim bir kitapçıda rastgele elime alıp öylesine açtığım bir sayfada gözüme gelen o paragraf " Hacer'in gözlerinin önünde bir hakikat-i müthişe vardı: Sevilmiyordu." Benim de zaman zaman açılmayacak kapılar önünde çok beklemişliğim olduğundan bir sızı geldi oturdu kalbime. Hemen aldım ve okumaya kalbim el verdikçe de okudum. Ben bu tarz kitaplarda herkese hak verdigimden okuması yani sindirmesi de zor oldu. Güzel bir kurgu farklı bir son.