Umudumu kırma hayat... Bari güzel bir düşüm olsun.1000Kitap
Hayatta herkesin bir hikâyesi vardır. Acı ya da tatlı, öyle ya da böyle. Kabul etsek de etmesek de göğsümüzü dağlayan acılar vardır. Umudumuzu kıran tacirler vardır. Bu tacirler ruhumuzu zehirlerler. Sonra da kenara çekilip "Ay ben aslında öyle yapmak istememiştim. Alınmadın değil mi canım?" derler. İşte böyle böyle ölürüz her gün. Adım adım, yavaş yavaş... Bu bir çıkmaz aslında. Kendini var etme çıkmazı. Her şeye ve herkese rağmen dik durma, umudunu kaybetmeme savaşı.
Dünya düzenini ben seçseydim kötülükleri silmeyi dilerdim dünyadan. Ancak her şey zıddı ile bilinmez mi? İşte yazarımız Umut Furkan Çakır da satırlarında bunu yapıyor. Bozulan insanlığı öyle güzel anlatmış ki...
"Koşul zorken yanında durduklarım,
Zayıfken sarmalayıp sardıklarım,
Canciğer dostum sandıklarım
Acımasız olup vurdular beni."
Şu satırlar da gerçekten gönlüme dokundu benim:
"Zalime göz yummadım, hep sesimi çıkardım.
Bir karıncanın dahi yuvasını bozmadım.
Çakal sürüsü ile bir olup gezmedim.
Gizli saklı ne varsa kalbimde benim."
Biz hayatta herkesin her şeyi olmaya çalışırken
aslında hiç kimsenin hiçbir şeyi olmadığımızı
daha erken anlamamız için yazılmış satırlar. Hepsi ayrı ayrı yazarımızın hikayesinden, toplumdan, insandan, dünyadan birer iz aslında.
Bu da yazarımızın satırlarından benim vasiyetim olarak kalsın:
"Ne mezarım başında kimseyi görmek, seslerini duymak...
Ne üzülüyormuş gibi rol yapanları görmek...
Kimsenin hayatında olmadığım gibi
Sessizce çıkıp gitmek isterim."
Yazarımızın eseri annesine adamış olması da paha biçilmez duygulardandı benim için. Bu vesileyle bu eserde emeği geçen herkese sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum. Kaleminiz daim olsun!
Umut Furkan Çakır
+
Umut Furkan Çakır
+··
113 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.