Hayatımın anlamını buldum
İnceleme yazısına geçmeden önce zorla bana o son 40 sayfayı bitirttiren arkadaşıma: Benden bin kat kötü travma yaşatsın kitap sana<3
Şimdi bu bir 
Yanmayan Kitap incelemesi olduğu için öncelikle basitçe kitabın konusunu anlatmak isterdim amma velakin ben de bilmemekteyim. Kitabın ana konusu nerede başlıyor, nereden sonrası spoiler falan hiçbirini bilmiyorum. Kitap kapağında yazan konuyu ise ne zaman okusam ağlıyorum(düşününce gözlerim doldu) o yüzden kısaca diyorum ki: Bu kitabın zevkini çıkarmak istiyorsan fantastik olduğunu bilin yeterli.
Çok karmaşık bir konusu var, aşk ön planda sayılmaz aşırı slow burn bir kitap(300 sayfa falan sürdü el ele tutuşmaları ve öpüşmeleri) yani alırken ay ben çok tatlı bir romantasy/ro-fan okuyacağım falan diye düşünmeyin. Ama çift aşırı tatlı, 2024'ün fav çiftine girer mi? Hiç düşünmeden EVET EVET EVET!!!
Bu kadar boş yaptıktan sonra içerikten çok ufak bahsedeyim elimden geldiğince: Livira adında bir kızımız var. Dust'ın bir kasabasında yaşıyor. Bir gün kasabasına saldırıyorlar ve tüm çocukları alıp götürüyorlar, sonra askerler bunları kurtarıyor ve Livira'nın asıl hikayesi aslında bundan sonra başlıyor.
Evar adında bir oğlanımız var(Kocam olur kendisi) Evar tüm hayatını kuruluş yılı bile kesin olarak bilinmeyen, boyutunu bile kimsenin bilmediği kütüphanenin bir odasında 4 kardeşiyle birlikte hapsolmuş şekilde geçiriyor. Evar'ın hikayesinden daha fazla ayrıntı vermeyeceğim çünkü vereceklerim çok spoiler gibi hissettiriyor(ben spoiler konusunda çok tuhaf bir insanım her şeye spoiler diyebilirim)
Kitap o kadar mükemmel ki çok şey olmasına rağmen hiçbir şey olmamış gibi hissediyorsunuz(öyle olduğunu da ilerleyen sayfalarda anlıyorsunuz), bayılırım. Her şey domino taşı gibi birbirini üstüne yığılıyor, bayılırım. "Ya abi bunu da anlarsın artık, salak" diyorsunuz karaktere sonra bir bakıyorsunuz asıl salak olan sizsiniz, bayılırım. İki üç sayfa görünen karakter için bile ağlatabiliyor yazar(kitaba çok bağlandığım için de olabilir)
Okumanız için daha ne diyeyim? Hocam kitabıma 1 hafta el koyacaktı ağlayarak -10 yazın ama kitabımı geri verin dedim daha nasıl açıklayabilirim bu kitaba olan sevgimi??? Son 40 sayfası bitmesin diye her gün 2 sayfa okudum, ayrılmaya hazır değilim diye daha ne diyeyim. Derste oturdum hüngür hüngür ağladım, sahne üzücü olduğu için üzücü şeyler yaşanacağını anladığım için ağladım, kapak yazısına baktıkça ağlıyorum daha ne diyeyim??? Yalvarırım okuyun hani bu kitabın kültleşmesi falan lazım. Fantastik seven bir insanın bu kitabı sevmemesi imkansız. İM-KAN-SIZ!! (Çıtaları yeterince yükselttiysem izninizle gidip tekrar ağlayacağım.)
Yanmayan Kitap incelemesi olduğu için öncelikle basitçe kitabın konusunu anlatmak isterdim amma velakin ben de bilmemekteyim. Kitabın ana konusu nerede başlıyor, nereden sonrası spoiler falan hiçbirini bilmiyorum. Kitap kapağında yazan konuyu ise ne zaman okusam ağlıyorum(düşününce gözlerim doldu) o yüzden kısaca diyorum ki: Bu kitabın zevkini çıkarmak istiyorsan fantastik olduğunu bilin yeterli.
Çok karmaşık bir konusu var, aşk ön planda sayılmaz aşırı slow burn bir kitap(300 sayfa falan sürdü el ele tutuşmaları ve öpüşmeleri) yani alırken ay ben çok tatlı bir romantasy/ro-fan okuyacağım falan diye düşünmeyin. Ama çift aşırı tatlı, 2024'ün fav çiftine girer mi? Hiç düşünmeden EVET EVET EVET!!!
Bu kadar boş yaptıktan sonra içerikten çok ufak bahsedeyim elimden geldiğince: Livira adında bir kızımız var. Dust'ın bir kasabasında yaşıyor. Bir gün kasabasına saldırıyorlar ve tüm çocukları alıp götürüyorlar, sonra askerler bunları kurtarıyor ve Livira'nın asıl hikayesi aslında bundan sonra başlıyor.
Evar adında bir oğlanımız var(Kocam olur kendisi) Evar tüm hayatını kuruluş yılı bile kesin olarak bilinmeyen, boyutunu bile kimsenin bilmediği kütüphanenin bir odasında 4 kardeşiyle birlikte hapsolmuş şekilde geçiriyor. Evar'ın hikayesinden daha fazla ayrıntı vermeyeceğim çünkü vereceklerim çok spoiler gibi hissettiriyor(ben spoiler konusunda çok tuhaf bir insanım her şeye spoiler diyebilirim)
Kitap o kadar mükemmel ki çok şey olmasına rağmen hiçbir şey olmamış gibi hissediyorsunuz(öyle olduğunu da ilerleyen sayfalarda anlıyorsunuz), bayılırım. Her şey domino taşı gibi birbirini üstüne yığılıyor, bayılırım. "Ya abi bunu da anlarsın artık, salak" diyorsunuz karaktere sonra bir bakıyorsunuz asıl salak olan sizsiniz, bayılırım. İki üç sayfa görünen karakter için bile ağlatabiliyor yazar(kitaba çok bağlandığım için de olabilir)
Okumanız için daha ne diyeyim? Hocam kitabıma 1 hafta el koyacaktı ağlayarak -10 yazın ama kitabımı geri verin dedim daha nasıl açıklayabilirim bu kitaba olan sevgimi??? Son 40 sayfası bitmesin diye her gün 2 sayfa okudum, ayrılmaya hazır değilim diye daha ne diyeyim. Derste oturdum hüngür hüngür ağladım, sahne üzücü olduğu için üzücü şeyler yaşanacağını anladığım için ağladım, kapak yazısına baktıkça ağlıyorum daha ne diyeyim??? Yalvarırım okuyun hani bu kitabın kültleşmesi falan lazım. Fantastik seven bir insanın bu kitabı sevmemesi imkansız. İM-KAN-SIZ!! (Çıtaları yeterince yükselttiysem izninizle gidip tekrar ağlayacağım.)··
702 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
