Geceleyin otobüste ne yana gittiğini şaşırır insan
Ne zaman geceleyin düşşem yollara
Ne zaman camdan baksam karanlık
Göz uykulu, ben uyanık
Yüreğim sıkışır, aklım karışır
Senden uzağa mı, sana doğru mu gidiyorum Bilemem...
Bir telaş alır beni, korkarım
Yaklaşmaya çalıştıkça mesafeler uzar diye Karanlıklar düşlerimi bozar diye, korkarım Söyleyemem
Bir ışık görünür çok uzaklarda
Dağ başında birinin penceresi mi
Hasta mı var evde?
Neden yanar o ışık?
Kuşkular kemirir yüreğimi
Sevinçten uykuları kaçmış biri mi?
Güneşi mi bekler?
Seni mi?
Bilemem
Tek bekleyen ben değilsem
Ölmek isterim
Ölemem
Çiledir gecede yolculuklarım...
"Gece Yolculuğu"
Yıldız Kenter & Dr. MetinVural