Ferit Edgü’den okuduğum ilk kitap.. çocukluğumdan beri öğretmen olma hayalim olduğundan ve doğu görevini yapan öğretmenlerin daha çok ilgimi çektiğinden dolayı kitaba şans verdim. Şiir tarzının anıyla harmanlanmış haliyle kaleme alınmış, sade, akıcı ve anlaşılır.
Hakkari’de öğretmenlik yapan bir denizciyi, bir kazazedeyi anlatıyor aslında kısaca. 1970lerdeki Hakkari’yi ilmek ilmek işliyor yüreğinize. Kaderine terk edilerek ölmek zorunda kalan bebekler, kalemden, kağıttan, ısınmaktan hatta bazı zamanlar beslenmekten bile bir haber olan çocuklar -öğrenciler…
Öğretmenlerin aynı zamanda birer öğrenci hatta kimi zaman bir doktor ve sayamayacağım birçok sıfata büründüğünün kanıtı.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.