Merhaba sevgili okurlar, öncelikle birçok kişinin ağzından duyduğum bu kitabı okumak istedim. Kitaptaki Gülşah karakterinin duygularını daha çok görüyoruz onun duygularını anlamak için biraz da onun geçtiği yollardan geçmek gerekir diye düşünüyorum aksi taktirde kitap size aşırı saçmalamış olarak gelecektir. Gülşah'ın kendini Şahin için bu kadar yıpratması ve hayattı boyunca onun için kendini ezdirmesini hoş bulmadım Şahin sevseydi her şeye rağmen Gülşah'ı bırakmazdı zaten ondan ne olursa olsun bir şey gizlemez geleceğini belirsizlikle belirtmezdi ve ayrıca Gülşah madem ailenin gözündeki değeri için vermeyeceğini bilip sesiz kaldın sonradan hayatını ailenin yanında dursaydın ya ailenin vermeyeceği bile bile aileyi çağırıyor olman başından hata zaten ayrıca gel gelelim Şahin'e olan aşkın bu kadar büyükse evlenmeyeceksin. Madem evlendin kendine olan şiddeti normal bir şey gibi yansıtmayacaksın sen zaten hayatını Şahin uğruna harcamamış mıydın şimdi de evlendiğin adamın hayatını ve çocuğunun her gün gözü önünde annesine şiddet uygulayan bir ortamda büyümesine sebebiyet veriyorsun.
Kitabın bazı kısımları hoşuma gitse de bir kadını bu kadar güçsüz ve akılsız olmasına kızmadım değil ama tabiki Gülşah'ın bazı yanlarında anlamak için de bir gün çok sevip de kavuşmamanız gerekir.
Çoğu kişiye ve çoğu kitap kısımları ergence gelse de ben genel olarak beğendim “Belki de insanı en çok yakan şey içimize akıttığımız gözyaşlarımızdır…“ evet bazı yerlerdeki sözler beni ziyadesiyle etkiledi. Ani verilen kararlar yüzünden bazen hiç ummadığınız bir hayatın içinde bulabilirsiniz kendinizi ayrıca Amed insanları da gayet hoşgörülü ve cana yakınlar kendim eklemek istedim:) incelemeyi bitirmeden önce sonu için bir spoi vereyim hüzünlü bir kavuşamama hikayesi sonunda kalbim burkulmadı değil
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.