Kitaptaki yoğun imgelere rağmen şu an kitabı anlatacak kelime bulmak çok zor.
Kitap kısaydı ama her cümlede birden fazla anlam çıkabildiği için kitabı baya yavaş okuma neden olmuştu. Kitap genel olarak kısa öyküler şeklinde oluşuyordu (Bazıları iki üç cümle bile olabiliyordu) ama öyküler birbirinden asla kopmuyordu. Bir önceki öyküde nesne olan şey bir sonraki öyküde asıl özne olabiliyordu.
Kitaba başladığımda yazarın kullandığı fatklı anlatım tarzı sonraki öykülerde de bu tarzı sürekli değistirmesi ama bunun uyumsuz bir şekilde olmaması kitabı seveceğimi hissettirmişti ama benim genellikle olay odaklı kitaplar okumamdan ötürü bir zaman sonra (kitabın özellikle sonlarına doğru)bu anlatım tarzı zorlamaya ve artık bitsin bu kitap hissi yaratmaya başlamıştı. Bunu ilk okumama ve alışık olmadığım bir tarz olmasına bağlıyorum ve ikinci okuyuşumun daha verimli olacacağını hissediyorum.
Kitap için genel düşüncelerim bunlardı.
Okuduğunuz için teşekkürler...
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.