Abdullah Galip Bergusinin daha öncede okuduğum kitaplarını aynı duygularla bitirmiştim.
Çok zorlu şartlar altında bir direnişin beden bulmuş hali.
okurken kendi yaşantımdan utandığım bir hikaye, Özgürlüğün Fecri
Kitaptaki insanların ne ile mücadele ettiklerini nasıl sabır edip tevekkül ettiklerini gördükten sonra, rahatımda kaybolmuş yada istediğim bir şey olmadığında, tüm düzenimi planlarımı bozan en küçük şeyde şikayet etmemden utandığım bir eserin hazin tokatı oldu benim için.