Yazmayan kişi yitik insandır, iz bırakamadan gelip geçer.
Yıl bitmeden yeni bir yazarla -Agota Kristof- tanışmak istedim ve tatmin edici bir tanışma oldu benim için. Kitapta çok enteresan şeyler var; başlangıçta üçlemenin tek kitapta toplandığını görüyoruz zaten. Bu kimi zaman karakterler arasında bocalamanıza neden oluyor sanki roman postmodern bir yapıya bürünüyor bu yüzden. İçeriğine gelecek olursak savaş, yıkım, göçmenlik, kimlik meselesi ve yazmak meselesi. Ve hepsinin toplamı sarsıcı bir kitap. Bazı sahnelerin çok normal bir şeymiş gibi verilmesi de ayrıca bunu tetiklemiş. Özetle şans verilmesi gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.