2023’te Granta tarafından en iyi genç romancılar arasında gösterilen Sarah Bernstein yine aynı yıl İtaat Etüdü ile Booker Ödülü finalistleri arasında yer aldı. Cem Akaş’ın muazzam çevirisi ile okuduğumuz kitabın editörlüğünü ise Tuğçe Nida Gökırmak üstlenmiş.
Kitabın başında iki epigraf yer alıyor. Bunlardan biri Paula Rego’ya ait ve bence kitabın özü bu cümlelerde yatıyor.
“Her şeyi tersyüz edebilir, dilediğimi yapabilirim. Kadınları daha güçlü kılabilirim. Onları hem uysal hem de cani yapabilirim.”
İşte Sarah Bernstein’ın kadın anlatıcısı da aile bireylerine, hatta çevresindeki hiç kimseye karşı itaatta kusur etmeyen, böyle yetiştirilmiş, itaatkarlığı ruhunun her zerresi ile kabullenmiş biri. Eşi tarafından terk edilen abisi kendisine hizmet etmesi için onu çağırdığında da hiç vakit kaybetmeden bir zamanlar atalarının yaşadığı bu küçük kuzey kasabasına taşınır. Fakat gelişinden çok kısa süre sonra toplu sığır histerisi, bir kuzunun ölü doğması, bir köpeğin yalancı gebeliği gibi talihsiz olaylar meydana gelecektir. Kendisini yabancı hissettiği bu kasabanın yerel halkı tüm şüphelerini ona yöneltecek ve düşmanca bakışlara maruz kalacaktır. Evde de işler hiç umduğu gibi gitmeyecek ve abisi gizemli bir hastalığın pençesine düşecektir.
Kafkaesk bir ortamda aidiyetsizlik, kimlik arayışı, alegori ve pastoral betimlemelerle ilerleyen, anlatıcının zaman zaman Proust’un zaman zaman geçmişi anımsaması gibi bilinç akışı ile zamanın katmanlarında gezdiği muhteşem bir eserdi.
Yazarın bu kısa romanda bu kadar edebi tekniği, dinsel ve dille ilgili sembolik öğeleri, okuru afallatan tersine yön değiştirmeyi ve benim bilgi birikimimin sınırları dolayısıyla göremediğim onca edebi zenginliği bu kadar başarılı şekilde kullanabilmesi beni kendine hayran bıraktı.
Bu kitabı okurken üzerinde bolca düşünerek okursanız kitabı seveceğinize eminim. Kısa sürede okuyup geçiştirilecek bir kitap olmadığını düşünüyorum.
·
656 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.