Ağaçların sahibi yoktur, onlar tüm fakir çocuklarındır.
"Bir nefeste okurum bunu" dediğim kitabın boğazımı düğüm düğüm edeceğinden bir haber başladım okumaya.
Adaletin sadece efsanelerden kaldığı dünya coğrafyasında bir şeftali hayatınızı ne kadar değiştirebilir? Yoksul iki küçük çocuk Mehmet ve Ali. Belki yere düşse dönüp almayacağımız "keşke beni fakir çocuklar yese..." diye düş kuran minik bir şeftali. Bu minik şeftalinin gözünden iki arkadaşın dostluğu, dünyanın adaletsizliği, yoksulluk, emek ve vicdan kavramları üzerine bizleri düşünmeye iten kısa üzeri kapalı anlamlar içeren bir kitap. Fakat ben kitabı bir yetişkin gibi değil de bir çocuk gibi okumak istedim ve bitirince gözlerimin dolu dolu olmasına engel olamadım. Bir kez daha anladım ki tüm emeklerin sonunda alabildiğimiz gene sepetten payımıza yuvarlanan, kaderimizde yazılı bir küçük şeftali.
Bu eserden sonra Samed Behrengi'yi rahmetle anıyor İran ve Azeri sahasını gezerek derlediği tüm hikayelere ve emeğine, kalemine sağlık diyorum. Kitapla kalın.
·
1.494 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.