bir kitap düşünün ki iyilikle kötülük mücadele etmesin. Neredeyse her kitapta olan bu açık durum Beyaz Gemi kitabından anıtlaşıyor. Masal gibi geçen hikayede bir çocuğun direnişini görüyoruz. Başlangıçta yetim korkusuz bir çocuk olarak tanıdğımız çocuk hayalleriyle ve dedesinin anlattığı ak geyik masalıyla o kadar bütünleşmiş ki onlarla beraber yaşıyor. Hayatı mutsuzlukla geçen çocuğun, dedesi, okulu, okul çantası, dürbünü, hayalleri, ve maral anası var. Onlar olmasa belki de hayat onun için anlamsız ve zor olacak. Dedesinin masalındaki maral anayı çocuğun görmesiyle geleceğe karşı beklentileri artıyor. Teyzesini dövmesin diye ondan yardım bile istiyor.
Dedesi ilk kez çocuk için patronu ve damadına kafa tutuyor. Sözzünü dinlemiyor. Bencillik mi yoksa zorunluluk mu bilinmez ninenin direnci oruzkula boyun eğiyor. Korkuyor dede. O kadar çok korkuyor ki kendi inancına rağmen hapse girmemek için çocuğun en büyük umudunu tek kurşunla öldürüveriyor. Son ama en büyük kötülüğü dedesinin ellerinden tadıyor çocuk. Dedenin pasif direnişine çocuk direnmenin ne demek olduğunu göstermek istiyor sanırım. Sonunda kendini atıyor çaya ve sonsuzlukta balık oluyor
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.