Lynn Painter bu işi biliyor.
Bu yazarın kitaplarını genel olarak seviyorum ama özellikle liseli karakterlerini daha çok seviyorum. Filmlerden Daha Güzel, benim için her zaman en tepede olacak olsa da bu kitap da oldukça tatlıydı.
Karakterlerin aileleri yüzünden yaşamak zorunda kaldıkları şeyler kesinlikle üzücüydü. Bir de kendi yaşım yüzünden sanırım, on yedisindeki çocukların yaşamış oldukları şeyler canımı bir hayli sıktı. Hislerini, üzüntülerini ve umutsuzluklarını derinden hissettim.
Charlie ve Bailey'in yaşadıkları ortak trajediler yüzünden yakınlaşmaları ve birbirlerini çok iyi anlamaları tatlıydı. Aldıkları kararları veya davranışlarını doğru ya da yanlış olarak değerlendirip yorum yapmak istemiyorum çünkü dediğim gibi on yedisindeki çocuklardan aşırı mantıklı davranmasını beklemek absürt olur zaten. Hele de yaşadıkları şeylerden sonra. Ama onları okurken oldukça eğlendim ve ikisini de ayrı ayrı sevdim.
Charlie'nin anne ve babasına zaten diyecek hiçbir sözüm yok, oğullarını bu yaşında şeker gibi antiasit tüketmeye mecbur bırakmaları her şeyi yeterince açıklıyor. Ancak Bailey'in annesinin ve babasının davranışları pek hoşuma gitmedi. Özellikle de annesini bizzat okuduğumuz için Bailey'le özel olarak daha fazla vakit geçirmesini ve onunla dertleri ve hisleriyle ilgili daha çok konuşmasını isterdim. Hayatına devam etmek istemesini ve erkek arkadaşını çok sevdiğini anlayabiliyorum ama karşı taraftaki kişi kendi öz kızıydı. On yedi yaşında ve üç yıl önce anne babası boşanmış bir kız çocuğu üstelik. Kendi konuşmayı bilmiyorsa bir terapist ayarlayabilirdi çünkü Bailey'in hislerini dökmek istediği ve kendini anlayacak birilerine ihtiyaç duyduğu çok barizdi. Scott bile sonda onunla ortak bir trajediye sahip olduğunu açıklayarak onunla daha samimi bir konuşma yaptı.
Babası ayrı bir fiyaskoydu zaten. Hele de onca ay kızıyla hiçbir iletişime geçmemesine rağmen eski karısının uyarısıyla sürekli kızına mesaj atmaya başlaması saçma geldi. Telefonda da olsa bir yüzleşme olsun ve babasının pişmanlığını duyalım isterdim. Tabii eğer 'gerçekten' pişmansa...
Dediğim gibi on yedi yaşındaki çocukların hareketlerine bir şey diyemem ama aileleri... Beni gerçekten sinirlendirdiler.
Kısacası bazı ufak detaylar haricinde çok tatlı bir kitaptı, oldukça akıcı olduğu için kısa sürede bitiriveriyorsunuz. Genç kurgu sevenlere önerimdir.
·
122 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.