Yorum için: illekitap.blogspot.com/2025/01/gokcen-...
"Sen ölümdün, en yaşam," deyişiyle, ikimiz de ağırca yutkunduk. Ölümle yaşamın bir hayatta harmanlanan en güzel şekliydik ve ölümün hala yaşamı yutmamış olması bir mucizeden ibaretti. "Ben seninle ölümü sevdim, sen benimle yaşamayı öğrendin..." Dudaklarımın üzerine silik bir öpücük kondurdu. "Kan ile barutun kokusu birbirine karıştı. Tenlerimiz birleştikçe de sonsuzluğun kokusunu birlikte yarattık..." Alnını alnıma dayayıp genişçe gülümseyince, dayanamayıp çenesine bir öpücük kondurdum. "Uçsuz bucaksız gökyüzü nasıl kokuyorsa sen de öyle kokuyorsun benim için... Ve..." Başını usulca iki yana oynattı. "Nereden, ne kadar süre sonra geldiğin hiç önemli değil... Sen benim, hiç sonu gelmeyecek sonsuzluğumsun..." Dudakları dudaklarıma sürtündüğünde istekle yutkundum ama inatla dudaklarına kapanmayışım, dilinden dökülecek her bir hecenin hasretini çektiğimdendi. "Sonsuzluğunu bir ömür, tenimden yüreğime işlesene..."
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.