Hepimiz aynı gökyüzünün altında yaşıyoruz
benzer sorunlarla yüzleşiyoruz..
Benzer sorunlarla yüzleşmemize bir kanıt da bu kitap olsun. Bu kitabı eline alıp da
"Övüyorsunuz onun dindarlığını büyük bir imanla,
Ama sanırım sahte bir pırıltıyla kamaşmış gözleriniz." şu cümleleri okuyan bizlerin aklından geçenler pek de uzak sayılmaz.
Çok güzel mesajlar veren bir kitaptı. Ve bir kez daha anlamış oldumki: Bizim için, toplumsal problemlerimiz yalnızca bize dokunursa bir problem oluyor.
Bazen gözlerimizle gördüklerimize bile inanamıyoruz. Ya da inanmayı tercih etmiyoruz. İnsanlar öyle iyi rol yapıyorlarki biz de gözümüz kapalı teslim oluyoruz, hemencecik. Karşımda doğruları görünce bile inanamayan bir Orgon vardı, annesi Madame Pernelle vardı. Ancak kendilerine zarar geldikten sonra "İtiraf edeyim, bu adam iğrenç bir mahlukmuş ha!" diyebildiler.
"İllaki deneyimlemek mi lazım! Zaten bu kadar uyarıya ne hacet!" diye kızmak istiyorum Orgon'a ama bazen de yaşamak şart oluyor.
Ve en sevdiğim alıntıyla bitireyim
"Hakaretleriniz zerre kadar dokunmaz bana,
Her şeye katlanmaya öğrendim ben Hak yolunda."
·
154 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.