Nar gibi pazardan aldım bir tane eve geldim bin tane tarzı kitapları çok seviyorum. Eline bir kitap aldığı anda bir başkasında aklı kalan biri olarak beni rahatlatıyorlar, okuduğumdan daha çok tat almama neden oluyorlar. Beş Sevim Apartmanı da böyle bir kitaptı. Apartmanın Beş Sevim Apartmanı adını almasının arkasındaki kadının, apartmanın camlarından denizi izleyen sakinlerin, o sakinleri bu apartmana getiren Doktor Samimi'nin ayrı birer hikayesi var ve biz sırasıyla hepsini öğreniyoruz. Hatta sakinlerin gerçek hikayelerinin yanı sıra bir de kendilerini gerçek olduğuna inandırdıkları öyküleri var. Bu öyküler onların gerçek hikayelerindeki yaralarından, travmalarından parçalarla meydana gelmiş öyküler.
Kitaptaki rüya tabiri kısımlarındansa pek keyif almadım. Kitabın içine küçük pop-up reklamlar iliştirilmiş gibi hissettim. Yazarın anlatış biçimi, cümlelerin akışı bana apartmana dair tüm sırları mahallenin en eski sakinlerinden birinden dinliyormuşum gibi hissettirirken rüya tabiri kısımları bana her seferinde o an bir kitap okuduğum gerçeğini hatırlattı. Benim okurken istediğim son şey kitap okuduğumun farkında olmaktır. Anlatılanları kafamın içinde gerçekmişçesine görselleştirmeyi, onları bir kağıttaki sayfalardan fazlası haline getirmeyi çok severim. Rüya tabiri bölümleri öyküden bir ögeyle rüyaları ilişkilendirerek büyüyü katlamak isterken tam tersine büyüyü bozdu benim için. Kitabın adında da rüya tabirleri geçerken bunu demem ne kadar doğru bilemedim ama ben böyle hissettim.
Yazardan okuduğum ikinci kitaptı ve ilk kitaptan daha çok sevdim. Deli Kadın Hikayeleri'ni de severek okumuş olsam da sonrasında uzun uzun üzerine düşünmemiştim. Beş Sevim Apartmanı'ysa onu düşünmeme hatta kitap masamda dururken bazı karakterlerin öykülerini tekrar ziyaret etmeme neden oldu. Karakterleri acılarıyla tanımak onlara şefkatimi ve ilgimi arttırdı.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.